HOFSAAIT

door Steven Anthonis (steven.anthonis@gmail.com)

Proloog
Mijn excuses voor het uitblijven van de “Hofsaait” van vorige week, zoals het u ook wel allemaal eens overkomt, waren de omstandigheden oppermachtig. Daarom zet ik voor u graag nog even de feiten van de gemiste week op een rijtje.
De Reserven C wisten ondanks een sterke eerste helft niet te winnen tegen Pulderbos. De ruststand was wederom 0-0, dit seizoen kwam nog geen enkele ploeg scoren in de eerste helft op vrijdagavond. Maar na de rust zakte de ploeg helemaal in elkaar. Gelegenheidsspelers Verwerft en Budts R breidden nog een mooi doelpunt in elkaar, maar hiermee is het offensieve hoofdstuk van de tweede helft afgesloten. De nederlaag sloot onze derde reservenploeg wederom in de armen, een zure liefde die moet beëindigd worden.
Na mijn wedstrijd met de Reserven C werd er nog druk nagekaart bij nonkel Charel en in Herenthout, uw reporter sliep dus zeer vast die nacht. Doch wist ene Van Rompaey hem bruusk te wekken, de Reserven B waren met te weinig enthousiastelingen en hadden nog een speler nodig. In zeven haasten uit dat zalige bed en richting Zandhoven dus, op zoek naar die overwinning na de pijnlijke nederlaag van gisteren. Maar wat baten zweet en bloed, als de bal niet valt zo goed (vergeeft u me deze zinsconstructie, onder het motto “als ’t maar rijmt”).
Als ik vanonder de douche in Zandhoven kom schreeuwt mijn mobieltje om aandacht, als ik opneem is het Van Loy (aka Il Bambino) die me te woord staat. “Nemt eve sjotzak mor mee, we zen nie mee genoege” roept hij. Menig mens heeft voor minder zelfmoord gepleegd, maar wederom in zeven haasten naar een derde wedstrijd. Hier is het gelukkiglijk (twijfel of dit woord wel bestaat, maar het klinkt meegaand) de bank die me soelaas biedt. In een ongelooflijk spannende wedstrijd zet Drybooms de Res A na zo’n 60min spelen op een 0-1 voorsprong in Herenthout, de eerste plaats wenkt. Dan zo’n twintig minuten voor het einde vallen de duivelswoorden van Rudy De Peuter: “Anthonis invallen jo”. Met de moed der wanhoop probeert uw uitgeputte verslaggever zich in de strijd te gooien en vooral de 0 te behouden. En dit lukt wonderwel, ondanks een stevig slotoffensief van Herenthout. Zou die titel dan toch wenken? Van Loy belooft me om hierover een uitspraak te doen na de wedstrijd tegen Itegem, ben zeer benieuwd.
Verder gaan doen we met het eerste elftal, dat met 0-1 verliest tegen Oostmalle. Bouwel biedt, vooral in de tweede helft, stevig weerwerk en een gelijkspel was hier meer op zijn plaats gespeeld. Wel dient gezegd te worden dat Oostmalle de beste ploeg is die ik in deze reeks al aan het werk heb gezien, tevens de meest enthousiaste supporters. Met een volle bus kwamen de groen-witten afgezakt, af en toe ook nog een bommetje laten knallen en even waande iedereen zich in het “Calcio”.
De veteranen verder dan, hiervoor steek ik zondagavond mijn licht op bij genaamde Wim Dens. Al onder de indruk van menige gouden consumpties vertelt hij me dat er verloren is. De nadruk legt hij in het feit dat hij niet heeft meegedaan, “der Wim” moest sigaretten gaan halen in Luxemburg. Of hoe prioriteiten nog altijd zelf gesteld worden!

Maandag 29/10/2007
Tromgeroffel! En de speler die we vorige keer zochten op de foto was inderdaad Erwin Vandendaele. Deze man speelde bij RC Gavere, Club Brugge, Anderlecht, Stade Reims, AA Gent & Union Doornik. Ook later bleef hij in de voetbalwereld als trainer en sportief directeur her en der. In 1971 won hij de gouden schoen toen hij bij Club Brugge speelde, ook verzamelde hij 32 caps bij de Rode duivels. De foto die u zag was de ploegfoto van Club Brugge uit het seizoen ’73-’74.
Diegenen die me het juiste antwoord wisten mede te delen waren: Yves Torfs, Jan Van Looy, Nick Van Genechten, Gino Peeters, Leo Van Thielen (gaf de ganse opstelling), Ullrich Anthonis, Kristof Anthonis, Marc Van Thielen, Thomas Debie & Staf Heylen.
Omwille van de vele juiste antwoorden was het een klaarblijkelijk gemakkelijke opdracht, daarom heb ik voor u een nieuwe opgave deze week. Wederom aan jezelf om de kennis te tonen! We zoeken deze keer de bijhorende clubnaam van onderstaand logo:

Terwijl u hierover uw hersenen laat kraken heb ik voor u nog een afbeelding, die me werd toegestuurd door Laurens Dominiak. Een correct jaartal kan ik op deze afbeelding niet kleven, maar aan de baardgroei van Charel Boxstans kan u wel één en ander afleiden.

Dinsdag 30/10/2007
Vorige week stelde ik u in mijn wandeling door de tactische geschiedenis van het voetbal de 1-1-8 van de Schotten voor. Vandaag gaan we verder met de 2-3-5 opstelling die een halve eeuw lang de bijbel was.
Met het invoeren van het beroepsvoetbal in Groot-Brittannië won de veldbezetting aan belang. In 1880 stelde Nottingham Forest zijn elftal op volgens een schema dat daarna algemeen is gevolgd en gedurende 50 jaar in zwang is gebleven. Het systeem, dat de vorm van een piramide had, bestond uit: één doelwachter, twee verdedigers, drie middenspelers, en vijf aanvallers.

Mettertijd begon één speler een zeer belangrijke rol te spelen: de midhalf. Hij werd de spelverdeler en in zoverre belangrijk dat men er naar streefde zijn taak enigszins te verlichten door het terugtrekken van twee aanvallers, de binnenspelers.

Woensdag 31/10/2007
Om de avond in zetten gaan we met z’n allen even 5-1 verliezen op Zandhoven. Hiermee doen de Reserven C even goed als hun collega’s van de B-ploeg enkele dagen eerder.
In de veronderstelling dat wanhoop niet zwemmen kan, wordt er tijdens “De nacht van ’t Toreke” geprobeerd om alles weg te spoelen. Voor mij een ideale gelegenheid om links en rechts te polsen naar uitlatingen van bepaalde personen, maar dit blijkt zeer moeilijk. Als het bier is in de man, zijn de reacties in de kan! Feestgedruis is er echter met overvloed, Steven Voet ontpopt zich tot de “dancing queen” van de avond. Met zijn schuifbewegingen en handgeklap schittert hij iedereen van de dansvloer. Als de vriendin van Patrick Valckx me vriendelijk aanspreekt, poog ik toch subtiel wat los te weken over de sfeer bij haar man ten opzichte van de mindere resultaten van het Eerste Elftal. Maar dan speelt Valckx het ontzettend slim. Zeer subtiel trakteert hij me een gouden met de witte kraag, en dan ja ... ben je het zwijgen opgelegd.
De ster van de avond betreft echter de Lucho! De Peruviaan stak de dansvloer zowat in brand met zijn zuiderse ritmebewegingen. Vooral toen “Vamos A La Playa” weerklonk was er geen houden aan. Ook de plaatselijke politiepatrouille, genaamd Dominiak Johan, had dit in het snuitje. Hieronder ziet u in “slow-motion” hoe Dominiak de Zuid-Amerikaan vertelt dat dit zo niet verder kan ... of juist wel ... ?!

Donderdag 01/11/2007
Om ons vaderlands voetbal terug wat te promoten neem ik u mee terug naar het wereldkampioenschap 1994 in de Verenigde Staten. Tijdens de tweede wedstrijd van de groepsfase geven onze Rode Duivels de Nederlanders partij. Het werd een wedstrijd om nooit meer te vergeten.
Om het filmpje te bekijken klikt u gewoon op onderstaande link:
http://www.youtube.com/watch?v=MVBOBk8tj50

Vrijdag 02/11/2007
U herinnert zich nog wel dat “Hofsaait” vorige keer een vrouwenvoetbalploeg “geadopteerd” heeft, de vrouwenploeg van Wechelderzande namelijk. U heeft dus al kort kunnen kennis maken, nu was ik eigenlijk wel nieuwsgierig hoe het de meisjes op de groene mat verging. Op de website www.vrouwenvoetbalantwerpen.be zie ik dat de geel-rode dames nog steeds troosteloos gedeeld laatste staan in 3de provinciale C (reeks die u bekend in de oren klinkt), met 0 punten. Hieropvolgend vroeg ik net zoals vorige week aan speelster Nathalie van Olmen om een klein woordje uitleg:

“Zaterdag moesten we tegen Grobbendonk de grasmat op. Deze ploeg staat op de 6de plaats in het klassement. Het beloofde een moeilijke wedstrijd te worden en dat was het ook. In het begin hadden we het gevoel dat we Grobbendonk zouden aankunnen maar na het openingsdoelpunt van Grobbendonk was hun trein vertrokken. Eindstand 11-0. Zaterdag spelen we op ons eigen plein tegen Zandhoven, de 3de in het klassement. Wij hopen allemaal dat het geen monsterscore wordt en zullen er dus ook alles aan doen om dit te verhinderen!
Heel de ploeg heeft het al weken over de match tegen Zammel B op 17 november. Deze ploeg heeft zoals wij alle wedstrijden al verloren en heeft in 10 matchen nog maar 1 doelpunt kunnen maken. Wij gaan dus voor onze eerste punten in het klassement!”

Zaterdag 03/11/2007
Drie wedstrijden op de kalender, en slechts spelers voor twee elftallen te vormen. Kortom, problemen! De Reserven C besluiten hierop om forfait te geven en gedeeltelijk met de A- en de B-Reserven mee af te reizen.
Maar wat baten extra krachten, als het wedstrijdverloop zich faliekant tegen je keert. Een penalty die er geen was, en twee rode kaarten na protest kosten de Reserven B de overwinning. Er wordt verloren met het kleinste verschil, een verschil dat er geen had mogen zijn.
Ook de A-ploeg kent een complete off-day. Ze worden verdiend naar huis gestuurd uit Itegem met een 4-2 nederlaag als een donkere wolk boven het hoofd. Titelambities opbergen? Hierover zullen de komende weken uitsluitsel geven. Blijven gaan jongens!

Zondag 04/11/2007
Ook over de tweede weekenddag ga ik kort blijven. Bouwel keert zonder punten terug uit Schilde, een 6-3 nederlaag is alweer een bittere pil om te slikken. Bouwel verliest ook stilaan de voeling met de veilige zone in de rechterkolom, enkele concurrenten voor degradatie sprokkelden wel broodnodige punten.
Stilaan wordt het duidelijk wat de missie wordt dit seizoen: puntjes sprokkelen en tellen, plus angstvallig de ploegen rondom in de gaten houden.

Quote van de week
Omdat u vorige week geen “Hofsaait” zag, heb ik voor u twee quotes in petto. De eerste komt van “party animal” Steven Voet, op de vraag hoe hij zondag zijn kansen op speelminuten inschat antwoordt hij als volgt: “Een invalbeurt is snel gebeurt!” Of hoe logisch voetbal kan zijn.
Een tweede quote komt van de meester zelf, Johan Cruyff. Als geen andere belichaamt deze quote de ziel van het balspel: “Voetballen is simpel, maar niets is moeilijker dan simpel voetballen!”