HOFSAAIT

door Steven Anthonis (steven.anthonis@gmail.com)

Week 10 – 2008
 “Sjit amai die truikes vergeten!” Met deze kreet wordt de speeldag op gang gebracht bij de Reserven B. De truikes zijn door omstandigheden niet mee afgereisd naar het verre Emblem. Remedie: even de Curry in vliegende vaart terugsturen naar Bouwel. Maar ja, de Curry heeft zijnen CRX van vroeger niet meer. De wedstrijd begint dus met een klein halfuur vertraging. Over de partij zelf ga ik karig zijn met commentaar, wegens een wel erg beroerd optreden van de oranje-zwarte spelers. Een draak van een match zoals ze dan zeggen. Maar dan wel met het venijn in de staart. Met nog zo’n twintig minuten op de speelklok wordt de Curry snoeihard onderuit gehaald. Even zoekt de scheidsrechter naar zijn donkerrode kaart, maar deze is hij vergeten. Lichtgeel is het enige alternatief dat hij te bieden heeft. Meer hebben de poppen niet nodig om aan het dansen te gaan. Na het typische getrek en geduw, dat we allen nog kennen van op de speelplaats vroeger, gaat de wedstrijd na zo’n vijf minuten verder. Nog geen twee zuchten van opluchting verder is er een botsing tussen doelman Goysens en een plaatselijke duiker. Wederom opstootjes alom! De man in het zwart heeft er ondertussen genoeg van en legt de wedstrijd onverbiddelijk stil. “Iedereen richting kleedkamers zonder gemaar!”, klinkt het bij de man in het zwart. Dit herkennen we tevens uit onze schooltijd, als de speeltijd afgelopen was.

Spannender was de wedstrijd die de Res A op hetzelfde terrein tegen dezelfde tegenstander aflegden. 1-2 werd het hier, een wedstrijd met een karrevracht aan gemiste kansen. Maar drie punten blijven drie punten, hoe moeilijk ze ook behaald zijn. Mentale weerbaarheid is dan ook een verdienste van deze groep.

De Veteranen boeken ondertussen een kleine nederlaag in Oevel. 2-1 wordt het daar. Verdienstelijk, als je al met die aartsbelangrijke quiz in het achterhoofd zit. Voor al diegenen die de voorbije weken in een Space Shuttle rond de aarde vertoefden, en voor Yves Leterme: de quiz vindt dus op 21 maart plaats om 20h00.

Het Eerste Elftal tot slot: 3-3 gelijkspel op Itegem. Geen slechte uitslag denkt u, ware het niet dat Excelsior na 20 minuten reeds 0-3 voorstond. Van Looveren en tweemaal Van Hout tekenden deze cijfers op het bord. Hierna stortte het Bouwelse kaartenhuisje dus een beetje in. Maar als ik trainer Jos Breughelmans vraag of dit niet een erg bitter punt is, weigert hij te vervallen in pessimisme. “Een punt op verplaatsing is altijd meegenomen!”, klinkt hij strijdvaardig. En waarschijnlijk heeft hij nog gelijk ook. Puntje voor puntje kruipt deze club zo naar het behoud. Laten we hopen dat dit op het einde van de rit ook zo blijkt te zijn.

Verder gaan we met de wekelijkse quizvraag. Eerst de vraag van vorige week: In welke competitie werd in 2002 een thuislandspeler topscoorder, en de daarop vijf volgende seizoenen telkens een verschillende buitenlandse speler, maar wel alle vijf met dezelfde nationaliteit? Deze competitie was dus de J-league, de nationale voetbalcompetitie in Japan. In 2002 was daar een Japanner topschutter, en in de vijf daaropvolgende seizoenen telkens een andere Braziliaan. Stijn Van Loy kwam het dichtste bij met de Russische competitie. Maar voor de eerste maal in de geschiedenis van Hofsaait wist niemand me het correcte antwoord door te spelen. Het ondenkbare is dus gebeurd, de onvermijdelijke Yves Torfs is verslagen. Geruchten doen al de ronde dat hij sinds zondag ondergedoken leeft in het buitenland, om aan deze publieke nederlaag te ontsnappen. Geen paniek, ook in het buitenland hebben ze internet. Zodoende kan Yves ook deelnemen aan de vraag van deze week. Deze vraag wordt weer gesteld aan de hand van een afbeelding. Van welke club is dit het logo (initialen zijn om begrijpelijke redenen onherkenbaar gemaakt)? Ik wens u veel hoofdpijn en slapeloze nachten met deze vraag. Tot volgende week!

Ik weet het jawel, u was er al vol ongeduld op aan het wachten. Het tweede deel van onze nieuwe rubriek:

Lauwi langs de lijn
Elke week geeft de gekwetste Laurens Dominiak zijn kijk op de gebeurtenissen rond de groene mat.

• Als je gekwetst bent dan ziet je week er maar saai uit, naar school gaan en in de zetel liggen. Daarom begint mijn verhaal dan ook vanaf vrijdag.
• Samen met enkele reeksgenoten was ik uitgenodigd op een vat in het Ciné Café te Herentals.
• Het waren niet zomaar reeksgenoten, het waren degradatiegenoten. Ze speelden namelijk bij Herenthout en  Itegem. Omdat het zondag Itegem- Bouwel  was, was mijn plan dan ook om wat van de tactiek van de tegenstander te weten te komen. Geen betere plaats dus dan op een vat waar er gratis drinken is. Daardoor kreeg ik dan ook zonder nadenken de tactiek te horen.
• Daarna belde ik meteen onze trainer op en begon heel het systeem van Itegem uit te leggen. Toen ik aan de tactiek van de 2de helft wou beginnen viel mijn GSM uit wegens niet goed genoeg opgeladen. Toen ik ‘s zondag te horen kreeg dat Bouwel de eerste helft goed gespeeld had en 0-3 was voorgekomen, was ik blij dat ik mijn bijdrage heb kunnen leveren. Anderzijds is het natuurlijk wel spijtig dat de match op 3-3 is geëindigd.
• De A en de B moesten beide in Emblem voetballen. Dit was mijn kans om de oude en nieuwe gloriën nog eens tegelijk te bekijken. Voetballen in Emblem is altijd iets speciaals, vorig jaar eindigde de partij tussen Bouwel  A en Emblem A bijna dodelijk af. De trainer van Emblem beloofde toen om zijn geweer te gaan halen. Al maar goed was de nieuwe wapenwet al van toepassing was, want deze verbood dat “halve gare mensen” in het bezit mochten zijn van een wapen.
• Zaterdag was het bijna weer prijs, maar nu bij de partij van de B. Het was al een hevige partij, maar  een drieste tackle van een speler van Emblem bracht de bal aan het rollen. Wat goed was voor de B want daarvoor lukte dat niet zo goed. Toch besloot de scheids om de partij vroeger te stoppen. Het is nu aan de bond om te beslissen of deze match nog mag worden uitgevochten.

Quote van de week
Terwijl de Res B op hun truitjes aan het wachten waren in de kabine, werd er hier en daar voorgesteld om al een gerstenatje te laten aanrukken. Maar “de Julle” wees even iedereen terecht met de wijze woorden: “Gen bier veur drei uur! Pils kills!”