HOFSAAIT 1
door Steven Anthonis (steven.anthonis@gmail.com)
Maandag 17/09
The day after, het Eerste Elftal van Bouwel leed gisteren tegen Excelsior Kessel een 0-3 nederlaag voor eigen publiek. Dat deze 0 op 9 een slechte zaak is hoef ik u niet te vertellen. Maar van te wanhopen en te dramatiseren is nog niemand beter gaan voetballen. Rijmenam en Booischot zijn het zelfde lot als de Oranje-Zwarten toegedaan. Verder heeft Oostmalle ook nog maar één punt; Halle, Schilde & Hooikt staan iets verder op slechts drie punten. Deze situatie kan dus nog sneller dan verwacht rechtgezet worden, maar dan zal er frisser moeten gevoetbald worden. De uitgelezen kans om op het veld alle criticasters lik op stuk te geven komt er zaterdagavond aan, dan wacht de trip naar Hooikt. Uw verslaggever gelooft er alleszins nog “vollen bak” in (na een lege bak zelfs nog meer), en heeft zich een woordenboek met enkel superlatieven aangeschaft. Aan de Bouwelse gladiatoren om dit boek te openen!
Dinsdag 18/09
Weinigen zijn hiervan op de hoogte, maar kort voor zijn vertrek naar Bulgarije vertrouwde Van Rompaey aka “de Curry” mij toe dat hij niet zomaar naar het Oostblok is getrokken. Iedereen is in de waan dat dit heerschap uit de Berkendreef nog maar eens de dronken feestvierder aan het uithangen is, niets is minder waar. Van Rompaey is aan zijn testperiode bij Levski Sofia begonnen! U leest het goed, de vijventwintigvoudige Bulgaarse landskampioen heeft het op onze goaltjesdief gemunt. Daar ik toch nieuwsgierig ben naar zijn vorderingen heb ik even naar de voorzitter van Levski Sofia gebeld, meneer Batkov, wiens nummer ik na enkele omzwervingen te weten ben gekomen. Na een kort gesprek bleek al dat ze Van Rompaey al snel hebben moeten laten gaan. Na ongeveer elke training gemist te hebben eiste ““God”” op de dag van de eerste testwedstrijd: een basisplaats, de kapiteinsband, een vrije rol & 3 spelersvrouwen. Die drie spelersvrouwen waren nog te regelen, maar voorts schatte men daar de kwaliteiten van de nieuwe speler anders in. De plaatselijke horeca kende immers een moeilijk jaar. Na aandringen gaf Batkov dit dan ook, weliswaar “off the record”, grif toe.
Woensdag 19/09
Eindelijk is het zover, Bouwel heeft zijn internationaal getinte speler! Gisteren bood Lucio uit Peru zich aan voor de strijd der titanen in de regionale voetbalcompetitie. De nieuwe aanwinst spreekt wel enkel Spaans, wat nogal veel “No comprendo!” opleverde. Maar daar voetbal een internationale taal op zichzelf is, kan dit geen probleem vormen. Onze aanwinst merkte wel meteen op dat de velden in Peru er een pak beter bijliggen dan hier, een collectieve stilte onder de Excelsior Boys volgde.
Donderdag 20/07
Opnieuw een trainingsdag in het leven van de recreatieve voetballer. De massale opkomst voor de trainingen blijft duren, geen Peruviaan te bespeuren echter deze keer. Is de zwarte parel al verbrand na de lastige looptraining van dinsdag? Langs deze weg wil ik Lucio een hart onder de riem steken, krampen gaan voorbij maar talent zal blijven! Voorts is het wederom een enorm gevarieerde training die Op de Beeck Bart op de mat heeft neergezet, het “totaalvoetbal” is in de maak bij de reserventeams. Afsluiten gebeurt traditiegetrouw met een natje (zonder droogje) aan de toog bij stationschef Nekes. Daar uw verslaggever volop van zijn verlof profiteert bevindt hij zich onder de laatste gelovigen aan het houten altaar voor de tapkraan. De afsluiter van de dag is voor “den Toppe”, met enig gevoel voor nostalgie zingt hij luidkeels (met minder gevoel voor ritme): “Tis weer voorbij die mooie zomer!”
Vrijdag 21/09
Vrijdagnamiddag besluit ik mijn bijdrage aan het huishoudelijk werk te leveren in de vorm van inkopen te doen. Traditioneel willen veel mensen voor het weekend nog wat mondvoorraad inslagen, en dus staat er weer een lange rij bij de kassa in supermarkt Driesen. Nadat ik de volledige krant tijdens het wachten al heb gelezen en teruggelegd, probeer ik de rij voor mij wat in te schatten naar resterende wachttijd. Aan de kassa bemerk ik een wat grijzende man in een regenjas, als hij zijn waren op de band legt zie ik dat het enkel een grote hoop kaarsen (of bougies in de volksmond) betreft. Nieuwsgierig als ik ben wil ik hier meer over weten. En het lot is me gunstig gezind, de tweede kassa opent zodat ik snel mijn aankopen kan afrekenen en iets na het mysterieuze individu de superette kan verlaten. Buitengekomen zie ik dat een taxi reeds staat te wachten op mijn “target”, snel spring ik in de wagen om de achtervolging in te zetten. De tocht gaat naar rechts op kruispunt de Lindekens, de apotheker voorbij, langs het ijsbieke, ook de voetbalterreinen laat hij rechts liggen. En dan gaat de richtingaanwijzer aan rechtse zijde oplichten. Even denk ik dat ik opgemerkt wordt, want de bolide slaat af en scheurt opeens in een rotvaart voorbij de inkom van het “Bosschaert de Bouwel Stadion”. Even laat ik dus wat afstand en zie de wagen opnieuw rechtsaf slagen, waarna hij zich parkeert aan de sporthal. Als ik hetzelfde tracht te doen zie ik de in regenjas gehulde individu te voet mijn richting uitkomen, meteen zet ik de wagen rechts in de graskant. De kaarsenaankoper draagt ook een zonnebril, hij slaagt te voet de aarden weg in richting “het grotteke”! Het volgende schouwspel tart alle verbeelding. Onze “mystery man” hangt twee orantje-zwarte sjaals tegen de rotswanden en ontsteekt maar liefst een tiental kaarsen. Even denk ik dat ik hem de woorden “Excelsior” en “middenmotor” hoor prevelen maar dit laat ik liever in het midden. Even snel als hij gekomen is stapt hij in zijn taxi en verdwijnt hij. Als ik besluit om naderbij te gaan kijken vindt op de grond een afscheurde sleutelhanger van een Range Rover. Even bekruipt me de neiging om een lichtje in de hersenpan te ontsteken, maar daar voorbarigheid des duivels is doof ik al snel die opflakkering.
Zaterdag 22/09
“An early call” voor de Reserven C vandaag, verzamelen om half twaalf in opdracht van de eerste seizoenswedstrijd tegen Wijnegem. Topcoach Van Thielen zal deze jongens begeleiden op de verre verplaatsing, en dit zal hem nog lang heugen. Mentale steun langs de lijn is ook aanwezig, meester-motivator en eeuwige positivist René Crauwels pikt nog eens een wedstrijd mee. Globaal gezien zijn de Reserven C een erg jonge ploeg, om dit wat in evenwicht te brengen wordt er wat ouder Geweld (wel degelijk met grote G) toegevoegd in de persoon van Anthonis Kristof. Voor we vertrekken stapt Van Thielen op me toe en zegt hij “Volgt mij mor, ik weet de pleinen liggen, kzal nie te hed rijn.” Na een gemiddelde snelheid van 140 km/u en een toptijd waarvan Alonso groen van jaloezie zou uitslaan, worden de betreffende terreinen bereikt. Je zit in de stadsrand en dat merk je meteen, “Hey gast!” en “Ca vakes?” vliegen me meer dan lief voortdurend rond de oren. Ofwel is het hier echt goed wonen, of anders zorgen de uitlaatgassen hier voor een constante bejubeling van mekaar. Maar we komen voor de wedstrijd en die wordt gespeeld ook. De Reserven C voetballen zeker de eerste helft goed mee, de ruststand is weliswaar 2-0. Na de stadskoffie blijken de C-jongens echter niet klaar voor de fysieke slag en volgen er nog zes doelpunten tegen. Laat wel verstaan dat dit overdreven cijfers zijn, en dat op de mat wel zeker degelijk oranje-zwart voetbal is gelegd. Het meest amusante deze namiddag was het optreden van trainer/speler Van Thielen. Anthonis K. verzwikt immers zijn enkel en zo mag Leo “de tank” Van Thielen het oorlogspad op. Onze oudste speler voetbalt zeker niet onaardig en zijn naam waardig ontsteekt hij links en rechts nog een klein brandje ter animo van de toeschouwers. In de kantine achteraf is het medelijden der Wijnegemnaars zo groot dat we zelfs koffiekoeken krijgen voorgeschoteld, maar van een koffietafel-sfeer is geenszins sprake. Er wordt zeer nuchter besloten dat de te winnen matchen zich nog moeten aandienen. Dit was niet meer dan een generale repetitie en grote acteurs presteren enkel op de momenten waarop de camera in volle glorie draait. Take 2 volgt dus volgende week zaterdag thuis om 15h00. Als afsluiter wordt ook nog door de voltallige spelerskern besloten dat Wijnegem over het knapste kantinepersoneel van het Westelijk Halfrond beschikt. Daar men het ijzer moet smeden als het heet is wordt op slinkse wijze toenadering gezocht, en een middel tot contact nagelaten in de filosofie dat mooie dames niet zouden misstaan naast “ons Wimmeke”. Als extraatje krijgt u nog een foto van “de Lokes” in volle glorie (niet voor gevoelige ogen):

Meteen na de wedstrijd krijg ik telefoon van Drybooms die meldt dat de Reserven A wederom gewonnen zijn. Een kampioenenploeg in de maak? In de stem van Drybooms merk ik ook enige nervositeit, de “Hooiktkoorts” voor vanavond is ook bij hem al voelbaar. In Bouwel aangekomen kunnen de C’s hun B-collega’s nog steunen gedurende de tweede helft. Ruststand was hier 1-1. Over de tegengoal ving ik via via volgende reactie op van gelegenheidsdoelman Gunther Geraerts: “Welke motherfucker sjot nij vanuit diejen hoek?!” Maar niet getreurd, de Reserven B beginnen stevig te domineren en het verlossende doelpunt lijkt enkel een kwestie van tijd. Van Beveren test tussendoor nog eens de kwaliteit van de eigen dwarsligger, het schot van deze “bevriende motherfucker” zag Geeraerts ook niet aankomen. Wat een gelegenheidsdoelman leiden kan! Verwerft heeft zijn al eerder vermelde donderdagse uitspatting ondertussen net verteerd en besluit dat het maar eens gedaan moet zijn, hij schildert van buiten de grote rechthoek met rechts de bal in de netten. Boeken toe voor Halle! Als ik na de wedstrijd “den Toppe” er attent op maak dat hij wel een erg mooi doelpunt maakte met zijn “slechte” voet, corrigeert hij meteen dat het een doelpunt was met zijn “mindere” voet. Zelfvertrouwen is alles, ook in regionaal voetbal!
Na de wedstrijd van het Eerste Elftal met gekend resultaat bevind ik me in gezelschap van onze ondervoorzitter op het dakterras in Hooikt. Aangeslagen en ontgoocheld steekt hij een “safke” op en schudt hij de grijze haren. Het zijn niet enkel de spelers die te leiden hebben onder de mindere resultaten. Hij vraagt me of ik hem maandag wil opbellen voor een reactie, in volle begrip laat ik hem verder mijmerend achter. Als ik even later het silhouet van Kris zie als hij zijn jas heeft aangetrokken, moet ik even aan het eerder besproken tafereel op vrijdag denken! Zou het … is het … dan toch … Ik verkies om niet verder overbodig de geest te belasten en de legende zijn leven te laten leiden, sommige dingen zijn niet voorbestemd om verklaard te worden.
Zondag 23/09
Vorige week zaterdag vroeg Goossens Marc me om nog eens op te draven met de Reserven A, een mooie sportieve namiddag was in de maak. We moesten spelen op Lyra. Tijdens de rust werden wij, zonen van Excelsior, ervan beschuldigd ordinaire racisten te zijn. En dit omwille van een opmerking in verband met een inburgeringcursus van Van den Bulck, een opmerking die zelfs niet eens rechtstreeks aan het adres van één der aanwezigen gericht was. “Als we hier een zaak van maken, dan sjotte lank nie ze” klonk het in het thuisspelende kamp. Dit incident wordt bij ons ten zeerste betreurd, we willen dan ook eventuele verontschuldigingen aanbieden voor een spijtig misverstand aan de mensen van Lyra. Maar we zijn mannen van daden en niet van woorden. Ik heb me dus samen met Van den Bulck zelf ingeschreven voor zo’n inburgeringscursus, om onze goede wil te tonen. We hadden geluk, ze zouden op vreemdelingenzaken wel iets regelen voor ons. Twee reeds ingeschreven vermaledijde behoeftigen kregen hierdoor weliswaar een NJET en een ticket richting thuisland. Maar we hebben laten zien dat we geen racisten zijn!

Quote van de week
Deze week laten we Albert Cartier (trainer van FC Brussels) aan het woord: "Statistieken zijn als minirokjes. Ze brengen je op ideeën, maar ze verbergen de essentie."